Tabiatta Kötülük

Yazar, bu bölümde isminden de anlaşılacağı üzere alışkanlığı anlatmış. Onun ne denli yavaş ve sinsi içimize işlediğinden, nereden başladığından bahsetmiş. Bu konuda yazar, düşüncelerini gayet net ve sade bir biçimde, aslında benim de konu hakkında söyleyeceklerimi özetler nitelikte anlatmış. Yine de ben de fikir belirtmek istiyorum.

Alışkanlık, benim nezdimde bir insanın sahip olabileceği bazen en yararlı olsa da çoğu zaman en korkunç şeydir. Zira insan erken kalkmaya da alışabilir, bir canlıya zarar vermeye de. Zira insan her daim dik yürümeye de alışabilir, her daim her şeyi çalabilmeye de.

Hatta öyle ki, psikolojide birçok rahatsızlığın temelini küçük yaştan veya önceki nesillerden miras kalan alışkanlıklar oluşturur.

Tabiatımızda olan en büyük kötülük bana göre alışkanlıktır. Zira bilinçsiz bir toplumda oluşabilecek bir alışkanlık, insanlık tarihinin en tehlikeli olaylarını meydana getirebilir.

Yazarın bu bölümde söylediği bir cümle var. Diyor ki; "Bence en büyük kötülüklerimiz, küçük yaşımızda belirlemeye başlar ve asıl eğitimimiz bizi emzirip büyütenlerin elindedir." Bu cümle bana göre kesinlikle doğru ve gerçek.

Montaigne-Denemeler

Alışkanlık / 143. Sayfa